“Czasem, kiedy człowiek za długo milczy, przestają do niego pasować wszystkie znane mu słowa. Stają się za małe, za ciasne. Nie mogą już wyrazić tego, co czuje i przeżywa. Bo tak się wewnątrz niego wszystko zmieszało, posklejało, zdziwaczało. I wtedy jakoś lepiej jest w deszczowe popołudnia niż w słoneczne poranki. Lepiej samemu niż w tłumie ludzi. W zasadzie wszędzie dobrze tam, gdzie nie trzeba niczego wyjaśniać.”
Wydaje ci się że jesteś w kropce albo jak to mówią w czarnej dupie, to jesteś w błędzie.Daj sobie czas nie oceniają chwili obecnej nie ważne jak beznadziejna ona się wydaje. Poszukaj w tej chwili pozytywnych uczuć,szukaj momentów wychodzących poza schemat, a okaże się że ta oto chwila pokaże ci jedyną drogę jaką masz.
Kiedy, masz 20 – 30 lat i nie dopuszczasz do siebie emocji, to znaczy ze umarłaś/umarłeś i możesz chodzić, oddychać ale i tak jesteś trupem. W życiu chodzi o to aby zakochiwać się, szaleć na fali emocji, cierpieć i znów walić głową w mur, mieć motyle w brzuchu i pić wódkę o 4 rano bo znów nie wyszło. I to jest Nasz sens człowieczeństwa. Odczuwać. Nie zamknięcie się w sobie, nie kupowanie kolejnych butów i pralki, ale emocje. Bo w życiu nie chodzi o stabilność i bezpieczeństwo, bo życie nie jest stabilne i bezpieczne, cokolwiek Nam się na ten temat wydaje. A na koniec i tak pamiętamy te rzeczy, które były niestabilne i niebezpieczne.
